



Αυτό το φαινόμενο δεν απαντάται μόνο στην Ελλάδα.Ένα ανάλογο πολιτικό consensus έχει διαμορφωθεί πανευρωπαικά, με τις δύο μεγάλες κομματικές παρατάξεις του Ευρωκοινοβουλίου, το Λαικό Ευρωπαικό Κόμμα και το Σοσιαλιστικό Ευρωπαικό κόμμα να συμφωνούν μέχρι και στο οτι θέλουν για επόμενο Πρόεδρο της Ευρωπαικής Επιτροπής τον Jose Manuel Baroso. Είναι γεγονός οτι τα τελευταία χρόνια οι δύο μεγάλοι πολιτικοί σχηματισμοί της Ευρώπης δεν φαίνεται να διαφέρουν και πολύ. Άλλωστε μετα την εποχή Reagan- Thacher οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις που προέκυψαν ανα την Ευρώπη, υιοθέτησαν νεο-φιλελεύθερες πολιτικές για την οικονομία. Συνεπως τι είναι αυτό που διακυβέβεται στις 7 Ιουνίου ; Φοβάμαι οτι προκειμένου να επιτύχουμε πιο γρήγορους ρυθμούς στην ενοποιητική διαδικασία, χάσαμε στο δρόμο κάτι πολύ πιο πολύτιμο και απο την ίδια τη διαδικασία : την πολιτικοποίησή της. Η Ευρώπη αποπολιτικοποιήθηκε και παρά το γεγονός οτι το Κοινοβούλιο έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια- και θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο με τη Λισαβώνα- τα ποσοστά συμμετοχής στις Ευρωεκλογές πέφτουν. Μήπως λοιπόν αυτό το 60% των Ευρωπαίων που νιώθει οτι τίποτα δεν θα αλλάξει στις 7 Ιουνίου, μήπως τα υψηλά ποσοστά αποχής που αναμένουμε θέλουν να πούν κάτι ; Μήπως οι λαοί της Ευρώπης φωνάζουν στις Βρυξέλλες οτι κάτι δεν πάει καλά ; Ζητούνται ευήκοα ώτα..









