Αθήνα - ''φραπέbabel''

Μικρός Μονομάχος...

Giorgos — Sun, 14 Dec 2008 05:13:00 +01:00

Ο Διονύσης Σαββόπουλος πιο επίκαιρος από ποτέ..

Σε δημοτικό γηπεδάκι το βραδάκι

συρμάτινο πλεχτό κι από πάνω ένα φωτάκι

Το σκούφο του φορώντας

τριπλάρει ολομόναχο και λέει μονολογώντας

Πως μου την σπάνε οι γονείς μου Θεε μου

κι οι φριχτοί συμμαθηταί μου

Και η Καίτη κι η μικρή της αδερφή απ' το πλάι

που παίρνει το μέρος της και μου την σπάει

Μου την σπάνε αράδα θεολόγου στριμάδα Λυκειάρχου προβοσκίς

κι η γυμνάστρια η ψωνάρα, του μεγάρου μουσικής

Η δημόσια εικόνα, τα παραισθησιογόνα

Οι ομάδες, οι ροκάδες, οι σταθμοί και οι κοιλάδες

Οι εξάρσεις του εθνικού μας βίου

κι ο προγυμναστής του φροντιστηρίου

Όλος πιτυρίδα, μούσι και τσαντάκι

ενημερωμένος από τον Κακαουνάκη

15 χρονώ τι 'ναι αυτό το κενό που μου κρύβετε

ορμάει με το μπουφαν του

Πίσω ο τόπος τυφλός κι ακυβένητος

βροντάει την μπασκέτα του

Κι όπως είμαι έτσι εγώ
τερατόμορφος

στο θόλο του απεράντου

Πολιτείας εφιάλτης ορθός είμαι αυτός ο βυθός, ναι

Είμαι κι όλας νεκρός, ναι

Λυσσασμένος για φως, ναι

Ναι, ναι, ναι

Το κοινό, που να βρίσκεται κρυμμένο

Γιορτινό, μακρινό κι αγαπημένο, το κοινό

Στον εαυτό μου να βουτήξω

Και στα βάθη του ν' αγγίξω ουρανό

Γέρνει ο ήλιος μες στον αφρό το περιδέραιο

Σκόνες φωτεινές απ' τις περσίδες ως το στέρεο

Κι αφήνεται στο πλάι

Με κάνες και τριαντάφυλλα και μέσα του βουτάει

Στην στιγμή τα λαμπιόνια ανάβουνε

Προβολείς του βυθού μας χτενίζουνε

Κι αποσπούν ένα ένα τα πρόσωπα

Γελαστά προς τα εδώ ταξιδεύουνε

Με αλογάκια κουρδιστά κι ανεβαίνουνε

Καβαλώντας αυλές και μαντρότοιχους

Στον ρυθμό μιας ομάδας που παίζανε

Και μου λένε, άμα κάνεις μια βουτιά στον εαυτό σου

Δεν θα βρεις τον εαυτό σου, αλλά όλους τους άλλους

Τους μικρούς και τους μεγάλους

Γιατί ο χρόνος είναι ένας

Και δεν πέθανε κανένας

Και αφήνει πάλι γένη, ενωμένοι, νικημένοι

Σαν αυτόν τον στιχουργό που δεν βγήκε απ' τ' αβγό

Και σε βρήκε στο ρεφρεν του κι άκου το ανακοινωθέν του

Η αφεντιά σου λοιπόν 15 χρονώ και βαρέθηκε

Κι απ' την έξω ερημιά προς τα μέσα νερά καταδύθηκε

Η από μέσα σου ελεύθερη πτώση

Της γενιάς σου το στίγμα θα δώσει

Αθλοφόρε του εσώτατου χώρου

Και μετά θα μας δεις σε βουή καταιγίδα

Σαν τους κρίκους μακράς αλυσίδας

Ή χλωρίδας που σπρώχνει διαρκώς

Μέσα απ' τ' άνοιγμα που 'χει ο βλαστός

Το λουλούδι κι ας είσαι μικρός

Της διάσωσης το έργο θα νιώσεις

Την συντήρηση ως πάθος θα υψώσεις

Όσο πάει και πιο ακραία θα κινείσαι

Και θα χάνεις τον εαυτό σου και θα είσαι

Τελευταίος κρίκος κι ένας

Της σειράς και της καδένας προς το φως

Μας ακούει, θαρρώ πως κοιμάται

και το walkman στο στήθος του ανάβει

Το αστεράκι του χειμώνα

Και το εν του νέου αιώνα

Του σχολειού του η τάξη είναι εκεί ξαφνική μουσική

Των ηρώων η γενιά θα ονομαστεί

Έρχονται απ' το μέσα ταξίδι

Του ονειρόθεου και η χώρα στροφιστή

Ξεσφραγίζουν, κυλάει ο βράχος

Στου αιώνα της την πρώτη ανθοφορία

Σ' ένα δάσος με λαμπάδες

Που δεν θα 'βρεις μονάχος

Με της νιότης τον θυμό να αφανηθεί

Θα με δει, τον λαιμό του γυρνάει να με δει

Σαν παιδί που απ' το κοινό έχει πείρα

Ο δικός μου μικρός μονομάχος

Το κοινό, που να βρίσκεται κρυμμένο

Γιορτινό, μακρινό κι αγαπημένο, το κοινό

Στον εαυτό μου να βουτήξω

Και στα βάθη του ν' αγγίξω ουρανό

''Δεν χρειάζετε να μας πετάτε δακρυγόνα. Κλαίμε από μόνοι μας...''

Giorgos — Thu, 11 Dec 2008 01:33:00 +01:00

1941. Η Ελλάδα υπό γερμανική κατοχή. Οι αντιστασιακές δυνάμεις της χώρας στα πρόθυρα εμφύλιας σύρραξης. Την ίδια στιγμή, ηγέτης ενός μεγάλου πολιτικού κόμματος, εξόριστος στο Καίρο με την κυβέρνηση, υπόσχεται σε επικοινωνία του με πολιτευτές την ικανοποίηση ρουσφετιών αν τον ψηφίσουν στις εκλογές που θα γίνουν...όταν ελευθερωθεί η Ελλάδα! Μια τέτοια εικόνα ήταν ενδεικτική τότε του πόσο οι πολιτικές δυνάμεις της εποχής ήταν ανίκανες όχι μόνο να επηρρεάσουν τα πράγματα στην κατεχόμενη Ελλάδα, μα και να αφουγκραστούν την κοινωνία. Αντίστοιχη θλιβερή εικόνα φαίνεται να έχει και σήμερα ο πολιτικός κόσμος της χώρας, ο οποίος αδυνατεί (;) να καταλάβει τις ανάγκες μιας κοινωνίας που βρίσκεται κυριολεκτικά εν βρασμώ. Ο πρωθυπουργός απλά υπόσχεται οτι θα λάβει μέτρα λές και είναι μόνο αυτό το πρόβλημα. Οι ζημιές στην Αθήνα αγγίζουν μέχρι αυτή τη στιγμή τα 200.000.000 ευρώ. Απορώ πως μια κυβέρνηση που δεν εβρισκε τα μίσα χρήματα για το Ταμείο Φτώχειας βρήκε- ώ! του θαύματος!- χρήματα εκεί που ισχυρίζονταν πως ...δεν υπήρχαν! Η αυτοσυγκράτηση που ο κ.Καραμανλής ζήτησε φαίνεται οτι ισχύει μόνο για τα συνδικάτα..Η δημόσια δύναμη ακόμα και σήμερα, 5η μέρα που η Αθήνα φλέγεται, προκάλεσε μέσα απο πυροβολισμούς και δακρυγόνα την ώρα της κηδείας του μικρού Αλέξη αλλά και στην Πλατεία Κοραή από όπου απομακρύνθηκε χάρις την κινητοποίηση απλών πολιτών. Είναι φανερό οτι γίνεται μια συστηματική προσπάθεια να απαξιωθεί ο αγώνας μιας γενιάς, της γενιά μας, με το πρόσχημα της παρουσίας αναρχικών οι οποίοι με την ανοχή της αστυνομίας καίνε την Αθήνα. Κανείς νέος δεν εκφράζεται μέσα απο τέτοιες πρακτικές. Δημοσιογραφικές έρευνες σήμερα, απέδειξαν οτι οι ειδικοί φρουροί - όπως ο δράστης- περνάνε 4μηνη μόλις εκπαίδευση αντί για 4χρονη ενώ δεν γίνονται ψυχολογικά τεστ στους αστυνομικούς. Σε τέτοιος απαίδευτους ανθρώπους η Πολιτεία εμπιστεύεται τα όπλα της!

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο κατηγορούμενος και η υπεράσπισή του δήλωσαν μεταξύ άλλων οτι :''το αν έπρεπε να πεθάνει αυτό το παιδί...είναι κάτι που θα αποφασίσει η δικαιοσύνη.''

Λύπάμαι, αλλά δεν αποφασίζει η δικαιοσύνη για το αν ένα παιδί, επειδή προκάλεσε λεκτικά ένα αστυνομικό έπρεπε ή οχι να πεθάνει...Η δικαιοσύνη οφείλει να αποφασίσει σχετικά με το τι ποινή πρέπει να επιβληθεί αλλά οχι για το άν επρεπε να πεθάνει η όχι το παιδί . Είναι φανερό οτι δεν γίνεται καν σεβαστή η μνήμη του νεκρού..Ίχνος μεταμέλειας και συγγνώμης..απίστευτη στάση από ένα άνθρωπο που με τα αιματοβαμμένα χερια του άνοιξε το κουτί της Πανδώρας....Την ημέρα της κηδείας του μικρού Αλέξη οι συμμαθητές του μοίρασαν κείμενο το οποίο είχε σαν υστερόγραφο προς τους αστυνομικούς : Δεν χρειάζετε να μας πετάτε δακρυγόνα.Κλαίμε και απο μόνοι μάς''.....

Ζητείται ελπίς

Giorgos — Tue, 09 Dec 2008 00:17:00 +01:00

Είναι νομίζω φανερό και στον πιο ανυποψίαστο με αυτά που τώρα συμβαίνουν στην Αθήνα αλλά και σε όλη την Ελλάδα οτι φτάσαμε σε τέλμα. Είναι φανερό οτι η πολιτική ηγεσία της χώρας σέρνεται απο τα γεγονότα σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποδείξει (;) οτι υπάρχει (;). Είναι σαφές οτι ο πρωθυπουργός της χώρας απλά δεν μπορεί να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες και αυτό φαίνεται απο τη βραδύτητα με την οποία συγκαλέι Υπουργικό Συμβούλιο και ενημέρωση των πολιτικων αρχηγών και του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αντί αυτά να έχουν γίνει ήδη ή εστω να γίνουν σύντομα ολοκληρος ο πολιτικός κόσμος της χώρας είναι απελπιστικά..βουβός! Η δολοφονία του μικρού Αλέξη δεν ήταν η αιτία..ήταν απλά η αφορμή για μια ολόκληρη γενιά να ξεσηκωθεί..Είναι η γενιά που αν και έχει πτυχία δεν έχει εργασιακά δικαιώματα, είναι η γενιά που έχει πάψει να ονειρευεται και να κοιτά το μέλλον. Αυτή η γενιά πυροβολήθηκε απο την καθεστηκυία τάξη της χώρας. Είναι η γενιά που καλείται να πληρώσει τα σπασμένα των προηγούμενων. Απο μια γενιά που αγωνίσθηκε να διώξει τους συνταγματάρχες και που εγκαθίδρυσε μια πρωθυπουργοκεντρική δικτατορία στη χώρα. Είναι η ίδια γενιά που εκαψε και καίει για να χτίσει, που λαδώνει και λαδώνεται και που διεκδίκησε τα εργασιακά προνόμια μόνο για τον εαυτό της.Η χώρα ζητά αλλαγές... Η κοινωνία ζητά αλλαγές. Αρνούμαι να δεχθώ πως στεκόμαστε στην κουκούλα και αγνοούμε το πρόβλημα. Η κοινωνία πεινάει, εχει τους χαμηλότερους μισθούς και τις υψηλότερες τιμές στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή η πολιτική της ηγεσία είναι μπλεγμένη με το Βατοπαίδιο και τη Siemens σε ένα χωρό δισεκατομμυρίων. Η κυβέρνηση αυτή οφείλει να παραιτηθεί γιατι στάθηκε ανίκανη να προστατέψει τους πολίτες της..στάθηκε ανίκανη να εκπληρώσει τις υποσχέσεις της..και επιβεβαίωσε το κενό ουσιαστικής πολιτικής πρότασης που υπάρχει. Ζητείται ελπίς λοιπόν, ζητείται μια νέα πολιτική προσέγγιση. Ζητείται ο πολιτικός που θα αναλάβει να κάνει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις και ουσιαστική κοινωνική πολιτική. Που θα συγκρουστεί με τους βολεμένους. Όχι μόνο τους μεγάλους. Κυρίως τους μικρούς. Τους βολεμένους Έλληνες που ονειρεύονται μια θέση στο δημόσιο με μέσο, που κλέβουν την εφορία και που ψηφίζουν με κριτήριο το πάσης φύσεως βόλεμά τους. Ζητείται ένας ηγέτης που θα αναλάβει να διώξει την κακή πλευρά που έχουμε ως πολίτες, μα πάνω από όλα ως κράτος. Ζητείται ελπίς..

Η ''Δημοκρατία της Μπανανίας''....

Giorgos — Mon, 08 Dec 2008 19:04:00 +01:00

Ως Δημοκρατία της Μπανανίας ορίζεται μια μικρή χώρα πολιτικά ασταθής, εξαρτώμενη σε περιορισμένη αγροτική παραγωγή και είδη (βλ. μπανάνα) και κυριαρχείται απο μια μικρή, αυτοεκλεγμένη, πλούσια και διεφθαρμένη ελίτ. (μετάφραση δική μου απο http://en.wikipedia.org/wiki/Banana_republic)

Η Αθήνα φλέγεται..η Ελλάδα φλέγεται..και φοβάμαι πολύ οτι κάνεις αξιόπιστος δεν υπάρχει για να χειριστεί ένα πυροσβεστήρα..Δεν θλίβομαι απλά για ότι έγινε στα Εξάρχεια, νιώθω ντροπή και οδύνη. Οδύνη για μια ψυχη που χάθηκε, ντροπή που η χώρα κατρακυλά μέρα με την μέρα. Δεν με απασχολεί αν το παιδί έφταιγε ή όχι ή αν προκάλεσε το περιστατικό. Με ανησυχεί το οτι η αστυνομία έχει άτομα που αντί να θεωρούν ότι η Πολιτεία τους εμπιστεύεται όπλα για να προστατέψουν τους πολίτες, θεωρούν οτι έιναι σερίφηδες στο Τέξας. Καμία δημόσια δύναμη δεν νομιμοποιείται να χτυπάει εναντίον κανενός, πόσο μάλλον ενός 15χρονου παιδιού. Αν το παιδί θεωρήθηκε εγκληματίας όφειλε να τον συλλάβει και να δικαστεί. Άλλωστε ποιός πιστευεί οτι μια σφαίρα στην καρδιά και στο στομάχι μπορούν να γίνουν απο εκπυρσοκρότηση; Αυτό που θέλω να τονίσω ωστόσο είναι οτι η Κοινωνία των Πολιτών είναι εδώ. Οργάνωσε συλαλλητήρια, blogs και ομάδες στο facebook για να δηλώσει την αντίδρασή της. Παρόλα αυτά οι γνωστοί -άγνωστοι αναρχικοί - που μακάρι να είχαν συναίσθηση της ιδεολογίας την οποία ψευδεπίγραφα ασπάζονται και ξεφτυλίζουν- καίνε την Αθήνα και τα θύματα τους είναι φοιτητές, επαγγελματίες και απλοί πολίτες οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα. Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ φέρει την ευθύνη της παντελούς έως ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗΣ ΑΠΡΑΞΙΑΣ. Δεν προστατεύει τους πολίτες και ο κ. Καραμανλης ώς άλλος Νέρων παρατηρεί την Αθήνα να καίγεται.. Μαζί του και ο υπόλοιπος πολιτικός κόσμος ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΑΠΩΝ- μόλις 48 ώρες μετά ο κ. Παπανδρέου κάνει δηλώσεις... Η κοινωνία μας απαιτεί αλλαγές, το πολιτικό σύστημα φαντάζει ανίκανο ως επικίνδυνο να διαχειριστεί την κατάσταση και απλά περιμένουμε να δούμε που θα οδηγηθούν τα πράγματα..Η Ελληνική Δημοκρατία μετονομάζεται σε Δημοκρατία της Μπανανίας ώς οφείλει..

The ''Banana Republic''...

Giorgos — Mon, 08 Dec 2008 18:45:00 +01:00

Banana Republic is a pejorative term for a small country that is politically unstable, dependent on limited agriculture (e.g. bananas), and ruled by a small, self-elected, wealthy, and corrupt clique. http://en.wikipedia.org/wiki/Banana_republic

Athens is on fire..Greece is on fire..and I am really afraid that nobody can bring an extinguisher.. Not only I feel sorry of what happened in Exarcheia, I feel shame and pain. Pain because a child was killed and shame because the country collapses day after day..No matter if the child attacked or not to the policemen it is unacceptable for a policeman, who knows the sensitivity of this certain district, to shoot. No public force has the right to shoot any civilian, let alone a 15 year old child. If the child is regarded as a criminal then they should arrest him..After all nobody believes that a bullet in the heart and and the stomach can happen by mistake. What is really important to me is first of all that the civil society, through blogs and through the facebook is fully aware of the event and want to react. However, those anarchists-who apparently seem to not know what their ideology is all about- for another time burn Athens and there are so many people, students, professionals and civilians who will pay for all this mess. The government and personally the PM Karamanlis are politically guilty for doing NOTHING. They seem incapable of protecting the people who are in trouble. Karamanlis, as a new Neron observes Athens while in flames..Also the rest of the political parties are also ABSENT and only after 48 hours later Papandreou (PASOK party) makes a statement. Our society demands changes, the political system of the country seems incapable (not to say dangerous)to handle the situation and we are waiting to see what is going to happen..The Hellenic Republic changes to Banana Republic as it should...

Το λιμάνι του Πειραιά, πύλη εισόδου των κινεζικών προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι αντιδράσεις. Γιατί;

Elina — Sat, 29 Nov 2008 14:55:00 +01:00

Tην Τρίτη, 25 Νοεμβρίου, υπογράφτηκε στην Αθήνα σύμβαση παραχώρησης μέρους του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς στην Κινεζική Cosco Pacific Ltd, έναν από τους σημαντικότερους λιμενικούς διαχειριστές στον κόσμο. Η συμφωνία θα αποφέρει στον ΟΛΠ εγγυημένα 3,4 δισ. ευρώ, και σύμφωνα με υπολογισμούς στο ελληνικό κράτος 2,5 δισ. ευρώ για την ίδια περίοδο ενώ δημιουργούνται πάνω από οκτακόσιες νέες θέσεις εργασίας. Παράλληλα εκσυγχρονίζεται και αυξάνεται η δυναμικότητα του λιμανιού κατά 250% ενώ διατηρείται ο δημόσιος χαρακτήρας του, οι υποδομές παραμένουν αδιάλειπτα στην κυριότητα του κράτους και μετά τη λήξη της παραχώρησης (σε 35 χρόνια), επιστρέφει στο Δημόσιο και η κυριότητα των αναδομών.

Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για μία πολύ σημαντική συμφωνία για την Ελλάδα τη στιγμή που όλος ο κόσμος δονείται. Όμως παρά τα στρατηγικά και οικονομικά οφέλη της συμφωνίας υπάρχουν έντονες αντιδράσεις και διαμαρτυρίες από τους λιμενεργάτες και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Γιατί; Τι είναι τόσο λάθος με αυτή τη συμφωνία; Πού είναι το λάθος στο να καθιερωθεί ο Πειραιάς πύλη εμπορίου Ανατολής – Δύσης, να ισχυροποιηθεί ο ρόλος της Ελλάδας ως οικονομικού κέντρου της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μεσογείου και να αναδειχθεί ως κρίσιμος διαμετακομιστικός κόμβος για τα κινεζικά προϊόντα που εισάγονται στην Ευρώπη. Γιατί οι Έλληνες συμπεριφέρονται έτσι, ποιανού τα συμφέροντα θίγονται και γιατί δεν αντιπροτείνει κάτι άλλο παρά ΜΑΧΕΤΑΙ να διατηρήσει την παλιά κατάσταση. Η ίδια η ζωή δείχνει πως ότι δεν εξελίσσεται είναι καταδικασμένο να πεθάνει. Είναι όλοι ευχαριστημένοι δηλαδή με το status quo, την ελληνική πραγματικότητα ως έχει; Γιατί η Ομοσπονδία Υπαλλήλων Λιμένων Ελλάδας δεν αντιπροτείνει κάτι παρά προσπαθεί να καταστρέψει μια ευκαιρία ανάδειξης της Ελλάδας;.. Γιατί οι Έλληνες πολεμάμε ο ένας τον άλλο αντί να προσπαθήσουμε για το κοινό συμφέρον μας -που όπως λέγεται- αποτελεί και ένα από τα θαύματα του κόσμου.. η δύναμη του κοινού συμφέροντος! Γιατί άραγε δεν μπορούμε να βρούμε το δρόμο μας στο μέλλον;

Είμαστε λαός σουρεαλιστικός, δεν κατασσόμαστε!

Elina — Thu, 20 Nov 2008 08:21:00 +01:00

Συνήθως δε βλέπω τηλεόραση και ότι παρακολουθώ είναι από τύχη. Αυτή όμως τη Κυριακή έπεσα διάνα. Παρακολούθησα μια εκπομπή για το σημερινό όραμα των Ελλήνων. Σκέφτομαι, καλά αρχίζουμε, δε μπορεί, θα χει ενδιαφέρον! Αυτό ήταν! Κατέληξα στο γραφείο μιας διακεκριμένης προσωπικότητας του ελληνικού τύπου, του Σεραφείμ Φυντανίδη, διευθυντή επί 30 χρόνια μιας από τις πιο γνωστές εφημερίδες της Ελλάδας, την Ελευθεροτυπία για μια πολύ περιεκτική κουβέντα. Γρήγορα μου επιβεβαιώνει την αποστροφή μου για την τηλεόραση κάνοντάς μου εξ αρχής μια καθαρά δημοσιογραφική δήλωση: «Αίμα, στέμμα, σπέρμα, τα τρία πράγματα που πουλάνε». Εξηγεί βέβαια πως «αυτά είναι μία αμφίδρομη σχέση, αν το ίδιο πράγμα το πας στη Νορβηγία δε θα χει πολύ πέραση, αν το πας στη Μεσόγειο θα χει πιο πολύ πέραση. Είμαστε ένας λαός πιο κουτσομπολίστικος, που του αρέσει το έξω, δε διαβάζουμε πολύ, είμαστε της συνωμοσιολογίας. Είναι θέμα κουλτούρας του κάθε λαού και ιστορικής παράδοσης. Η Ελλάδα έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα δε βίωσε τους τρεις αιώνες αναγέννησης και τον ένα του Διαφωτισμού. Ήμασταν επί Τουρκοκρατίας.»

Του ζητώ να μάθω πως βλέπει το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μου απαντά πως «Η Ένωση είναι μία καταπληκτική σύλληψη που έπρεπε να γίνει. Όμως υπάρχει μία διαφορά, υπάρχει μία γραφειοκρατία στις Βρυξέλλες η οποία λειτουργεί ερήμην των λαών. Δεν υπάρχει μια Βουλή που να το αποφασίζει, στο Στρασβούργο μόνο ευχές κάνουν. Έχει έλλειμμα δημοκρατίας η Ένωση. Δεν υπάρχει πολιτική δημοκρατία, πώς να το κάνουμε! Είναι ένα κλειστό κύκλωμα το οποίο αποφασίζει χωρίς να σε ρωτάει, σου λέει αυτό θα κάνεις. Τουλάχιστον στην πατρίδα μου που έχει Κοινοβουλευτισμό, ελέγχεται η Κυβέρνηση. Αυτό είναι το μεγάλο ελάττωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι δεν έχουμε συμμετοχή στις αποφάσεις, κι έτσι ο αγρότης, ο ψαράς λέει τουλάχιστον ότι αρπάξω.»

Μου επισημαίνει πως η Ευρωπαϊκή Ένωση απομακρύνεται συνεχώς από το αρχικό όραμα του Σούμαν και του Μονέτ, για τις αποφάσεις που παίρνει το «ιερατείο» των Βρυξελλών και δε ρωτάει κανέναν, είναι και δύσκολο βέβαια, πώς να ενώσεις 27 χώρες σε μία άποψη.» Κατά τη γνώμη του η ΟΝΕ ήταν ένα πολύ σπουδαίο βήμα. «Μπήκαμε και εμείς, καλώς! χάσαμε πράγματα, κερδίσαμε πράγματα, τουλάχιστον οικονομική σταθερότητα. Ακούμε συνέχεια για τον άξονα Γαλλίας- Γερμανίας, ή ότι η Μεγάλη Βρετανία είναι συνέχεια σε κόντρα και θυμάμαι μάλιστα όταν η Αγγλία μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι εφημερίδες της έγραφαν ότι η Ευρώπη ενώθηκε με το νησί μας. Εμείς όμως τι κάνουμε εδώ, περιμένουμε τις αποφάσεις που θα πάρουν αυτοί!»

-Δεν το θεωρείτε όμως ένα μεγάλο βήμα να βρισκόμαστε στο ίδιο τραπέζι; «Βεβαίως, αλλά δεν τρώμε το ίδιο φαί. Καλά κάναμε και μπήκαμε, ακόμα το ότι ταξιδεύω χωρίς να μου ζητάνε διαβατήριο είναι μεγάλη υπόθεση.»

Τον ρωτάω για το ενδιαφέρον του κόσμου για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η απάντηση του…μονολεκτική! -«Επιδότηση!» -Δεν είναι κακό κι αυτό του λέω. - «Δεν είναι όμως το μόνο. Όταν έχουμε μια μεγάλη διαφορά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο πάμε να βρούμε το δίκιο μας γιατί είναι αυτό που μας συμφέρει.»

Με αφορμή τις αντιδράσεις στην Ελλάδα για θέματα παιδείας, τον ρωτάω για τις διάφορες κοινωνικές ομάδες (εργάτες, φοιτητές, καθηγητές) όπου πολλές φορές δεν κάνουν προσπάθεια προσέγγισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πως μπορεί η Ένωση να σπάσει αυτό το κατεστημένο, που βασιλεύουν τα συμφέροντα των συνδικάτων, των συλλόγων, των επιμελητηρίων. Ως έμπειρος δημοσιογράφος, ο Σεραφείμ Φυντανίδης είναι ρεαλιστής, μου λέει: «Μα έτσι είναι, η ιστορία της ανθρωπότητας είναι μια ιστορία συμφερόντων και οι καθηγητές τα συμφέροντα τους υπερασπίζονται, δεν τους ενδιαφέρει ευρύτερα αν είναι καλό ή κακό, σκέφτονται θα χάσω τη δουλειά μου, θα υποβαθμιστεί η δουλειά μου...» «Είμαστε εσωστρεφείς, δε βιώσαμε την πορεία της Ευρώπης, βγήκαμε ως ανεξάρτητο κράτος το 1830 και δεν είχαμε πάρει χαμπάρι τι γινόταν παρά έξω.»

Τον ρωτάω για τις επικείμενες ευρωεκλογές τον Ιούνιο του 2009 και για τη συμμετοχή του κόσμου. -«Και τι θα γίνει; Εδώ; Οι ευρωεκλογές εδώ γίνονται κυρίως για διαμαρτυρία προς τη Κυβέρνηση, εκτονώνονται στις ευρωεκλογές και πάνε και ψηφίζουν μετά ένα κόμμα εξουσίας.»

Μπαίνω στον πειρασμό να τον ρωτήσω μιας και έχει ζήσει την Ευρώπη χωρίς την Ευρωπαϊκή Ένωση αν θα μπορούσε να φανταστεί σήμερα την Ευρώπη χωρίς την Ένωση και μου απαντά: «θα ήτανε φρίκη! Ακόμα το ότι ταξιδεύω χωρίς διαβατήριο ή ότι έχουμε τα ίδια λεφτά είναι μεγάλο επίτευγμα, βοηθάει στην επικοινωνία. Oι νεότερες γενιές ευτυχώς στην Ελλάδα δεν έχουν τα συμπλέγματα του παρελθόντος την Κατοχή, τον Εμφύλιο. Τη δικτατορία, δεν τα χουν αυτά, κοιτάνε μπροστά, αυτό είναι καλό.»

Μιας και η καταγωγή του είναι από την Κωνσταντινούπολη, τον ρωτάω αν υπάρχει χώρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την Τουρκία. «Όχι, ήπιος ισλαμισμός αλλά ισλαμισμός. Στην Τουρκία ο Υπουργός Αμύνης στέκεται προσοχή μπροστά στο Στρατηγό, στην Ευρώπη το αντίθετο, εκεί ο στρατός είναι μία κάστα αντιευρωπαϊκή που έχει τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρίες, βιομηχανίες κ είναι πάνω από τους πολιτικούς, τώρα κάτι πάει να κάνει ο Ερντογάν...Είναι τρελό πράγμα, ενώ είναι κοσμικό κράτος, είναι πιο μακριά από την Ευρώπη απ’ ότι είναι ο Ισλαμισμός του Ερντογάν που τη θέλει πολύ την Ευρώπη. Για να μπουν πρέπει να αλλάξουν πολλά πράγματα.»

Του θυμίζω την έκφραση που λέει πως οι Έλληνες έχουν πάντα την καρδιά στην Ανατολή αλλά το μυαλό στη Δύση. «Μου αρέσει η Ευρωπαϊκή Δύση. Να παίρνω πράγματα από την Ανατολή αλλά να μην είμαι Ανατολίτης.» «Εμείς εδώ» μου λέει, «έχουμε ένα μεγάλο προσόν, είμαστε λαός σουρεαλιστικός, δεν κατατασσόμεθα! Ξεφτιλίσαμε και τον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό. Γι αυτό οι ξένοι που έρχονται εδώ δε θέλουν να φύγουν από την Ελλάδα. Θυμάμαι στο πρώτο γεύμα που μου έκανε ο προηγούμενος Γάλλος Πρέσβης -ο οποίος κυκλοφορούσε στην Αθήνα με σκούτερ-, στην αρχή δεν κάπνιζε κανένας και μόλις τελειώνει το γεύμα βγάζει ο Πρέσβης τα τσιγάρα και λέει: égalité, liberté, fumeté!! Και κάποτε που είχα πάει στο εργοστάσιο της Φολκσβάγκεν στο Σάο Πάολο στη Βραζιλία, ρώτησα το Βιεννέζο Διευθυντή, καλά άφησες την ωραία Βιέννη και ήρθες εδώ σ’ αυτή τη φρίκη εννοώντας τη μόλυνση του περιβάλλοντος και τη μεγάλη εγκληματικότητα. Α! μου λέει ήρθα εδώ και έγινα ελεύθερος άνθρωπος, η Βιέννη και η Αυστρία είναι σαν το σαλόνι της μαμάς μου, είναι τέλειο αλλά μη καθίσεις εδώ, μην ακουμπήσεις εκεί, μη καπνίσεις, μη κάνεις, μη δείξεις, εδώ κάνω ότι θέλω, βάζω το ραδιόφωνο τρεις η ώρα τα ξημερώματα και αντί να φωνάξουν την αστυνομία, βγαίνουν στα μπαλκόνια και χορεύουν. Έτσι και ο Γάλλος Πρέσβης!»

Η ώρα πέρασε ευχάριστα μιλώντας για πολλά θέματα. Φεύγοντας μου είπε, «Ότι σας είπα βγήκαν από τη καρδιά μου χωρίς να το θέλω.»

cafébabel, μια διαδικτυακή αγορά μέσων ενημέρωσης

Elina — Mon, 13 Oct 2008 22:42:00 +02:00

1.Café Babel: ένα Ευρωπαϊκό περιοδικό. Δηλαδή; Ένα ευρωπαϊκό περιοδικό και όχι μόνο, μια πανευρωπαϊκή κοινότητα, μια διαδικτυακή αγορά μέσων ενημέρωσης που έχει στόχο να δημιουργήσει μια ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Με άλλα λόγια να παρουσιάσει και να δώσει μια ευρωπαϊκή προοπτική σε κάθε εθνικό ή παγκόσμιο θέμα με τη βοήθεια και την αξιοποίηση της τεχνολογίας (web 2.0).

2.Πως ξεκίνησε αυτή η πρωτότυπη ιδέα; H ιδέα ξεκίνησε το 2001 από φοιτητές του προγράμματος ERASMUS στο Στρασβούργο που θέλησαν να ανοίξουν μία διαδικτυακή αγορά όπου θα συζητιόνται τα ευρωπαϊκά θέματα.

3.Ποια η θεματολογία των άρθρων; Υπάρχει περιορισμός ή απεριόριστη ελευθερία; Δεν υπάρχει περιορισμός στη θεματολογία των άρθρων, μπορεί να είναι πολιτικού κοινωνικού, πολιτιστικού, οικονομικού, περιβαλλοντολογικού ή ακόμα και αθλητικού ενδιαφέροντος αρκεί πάντα να υπάρχει μία ευρωπαϊκή προοπτική σε κάθε άρθρο.

4.Τα άρθρα των νέων πριν δημοσιευτούν ελέγχονται από κάποιον κι αν ναι ποιος είναι αυτός και βάση ποιών κριτηρίων γίνεται αυτός ο έλεγχος; Η κεντρική ομάδα των συντακτών του cafébabel βρίσκεται στο Παρίσι, είναι η ομάδα που προτείνει κάθε μήνα θέματα στις τοπικές ομάδες σε όλη την Ευρώπη, βάση των ευρωπαϊκών ή παγκόσμιων γεγονότων και συγκυριών. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μία ομάδα συντακτών «ανοιχτή» σε κάθε είδους ιδέες και προτάσεις για δημιουργία άρθρων.

5.Υπάρχει ενδιαφέρον από την πλευρά των νέων ή είναι ακόμη μια άκαρπη προσπάθεια ευαισθητοποίησής τους για την Ενωμένη Ευρώπη; Το ενδιαφέρον είναι μεγάλο και έντονο και πώς να μην είναι από τη στιγμή που οι νέοι σήμερα έχουν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν στα πλαίσια των σπουδών τους, μαθαίνουν κυρίως ευρωπαϊκές ξένες γλώσσες και επιλέγουν την κινητικότητα. Αυτές οι τάσεις αλλάζουν την Ευρώπη, η ευρωπαϊκή ταυτότητα (ευρωγενιά) είναι σε εξέλιξη.

6.Η εικόνα στην χώρα μας ποια είναι; Συμμετέχουν ενεργά οι νέοι; Οι νέοι στην Ελλάδα συμμετέχουν πολύ περισσότερο απ΄οσο οι μεγαλύτεροι έχουν την εντύπωση και πιστεύω πως η συμμετοχή τους θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη αν είχαν περισσότερες ευκαιρίες να εκφράσουν τις απόψεις τους πάνω σε θέματα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος.

7.ΟΚ. Ένας νέος ενδιαφέρεται για την πρωτοβουλία αυτή και θέλει να γράψει το δικό του άρθρο. Τι πρέπει να κάνει; Αρχικά μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου σε περίπτωση που θέλει να γράψει κάποιο άρθρο ή να ξεκινήσει δικό του blog στην «κοινότητα» του caféBabel ή ακόμα μπορεί να συμμετέχει απευθείας στις συζητήσεις και στα σχόλια που γίνονται στο site του cafebabel στα φόρουμ ή σε ένα από τα 70 blogs.

8.Ποιο το μήνυμά σας για τους επίδοξους αρθρογράφους στο Café Babel; Το caféBabel δίνει τη δυνατότητα σε νέους να δημοσιεύσουν τη δουλειά τους και να διαβαστεί από ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο, την ευρωπαϊκή κοινότητα του caféBabel και γιατί όχι να βραβευτεί όπως έχει συμβεί με αρκετά άτομα που δημοσίευσαν τη δουλειά τους στο περιοδικό. Σαν παράδειγμα θα χρησιμοποιήσω την περίπτωση της Ιρλανδής Αngela Steen που πρόσφατα κέρδισε το εθνικό βραβείο Δημοσιογραφίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για άρθρο της που δημοσιεύτηκε από το caféBabel.

9.Ποια τα μελλοντικά σχέδια για την προώθηση του Café Babel;Κυρίως μας ενδιαφέρει –ως ευρωπαϊκό media- η κάλυψη των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθώς και η διοργάνωση τοπικών εκδηλώσεων, συζητήσεων στην Ελλάδα σε συνεργασία και με άλλους φορείς, σχετικά με ευρωπαϊκά ή και εθνικά θέματα, προσπαθώντας πάντα να φωτίσουμε την ευρωπαϊκή πτυχή που πάντα υπάρχει για την Ελλάδα. Η συνέντευξη πρωτοδημοσιεύτηκε από τον Ηρακλή Λαμπαδαρίου στο:http://lampadariou.wordpress.com

Νέα Χρονιά- ολυμπιακή. Νέα Κίνα ; Μήπως νέοι Ολυμπιακοί ; Δεν νομίζω...

Giorgos — Fri, 11 Jan 2008 00:29:00 +01:00

Καλή χρονιά σε όλους !

Φέτος, 2 πράγματα θα τραβήξουν την παγκόσμια προσοχή : Οι αμερικανικές προεδρικές εκλογές τον Νοέμβριο του 2008 και οι 29 Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες που θα διεξαχθούν στο Πεκίνο. Στις 8/8 του 2008 και ώρα 8μμ θα παρακολουθήσουμε την Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Κίνας και όπως μας πληροφορεί ο σκηνοθέτης της Τελετής θα μας παρουσιάσει τον πολιτισμό και την ταυτότητα της Κίνας μαζί με τα περιβαλλοντικά προβλήματα που ως πλανήτης καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Όλα αυτά το 2008, οπού η Κίνα για πρώτη φορά στην ιστορία θα ξεπεράσει τις ΗΠΑ στην εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα (Co2) και αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η Κίνα με τη διεξαγωγή των Αγώνων φιλοδοξεί να αποδείξει οτι ήρθε για να μείνει και όλα αυτά σε μια εποχή που το κόστος της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων ξεπερνά κάθε άλλο προηγούμενο, κάνοντας πρακτικά αδύνατη την ανάληψη του θεσμού απο μικρές χώρες. Όσοι πίστεψαν οτι οι Αγώνες της Αθήνας θα έδιναν μια πνευματικότητα στη διοργάνωση σύντομα ανακάλυψαν οτι η ύπαρξη των χορηγών ήταν ακόμη εντονότερη απο την προηγούμενη διοργάνωση του Sydney το 2000. Παραταύτα η Ελλάδα διοργάνωσε ασφαλείς Αγώνες και παρουσίασε μια Τελετή Έναρξης εντελώς διαφορετική απο ότι είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε και θεωρείται μια απο τις καλύτερες (αν όχι η καλύτερη) μεχρι τώρα. Φέτος συμβαίνει το ανάποδο : Ενώτο 2004 ο κόσμος ήλπιζε οτι η επιστροφή των Αγώνων στη γενέτειρά τους θα άλλαζε το πρόσωπο των Αγώνων το 2008 ελπίζουμε οτι οι Αγώνες θα αλλάξουν το πρόσωπο της Κίνας. Πόσο δυνατό είναι αυτό να συμβεί ; Θα χαλαρώσει το πολιτικό σύστημα της Κίνας δίνοντας μεγαλύτερες ελευθερίες ; Θα αλλάξει η εξωτερική πολιτική ως προς το ζήτημα του Θιβέτ ή της Ταιβάν ; Θα αποφασίσει ο Κόκκινος Δράκος να υιοθετήσει ένα πράσινο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης; Δεν νομίζω... Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά πληθαίνουν οι φωνές τόσο έξω όσο και στην Ελλάδα που υποστηρίζουν οτι η Ολυμπιάδα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πάρτυ πολιτικών, αθλητών και χορηγών και δεν έχουν καμία σχέση με τους Αρχαίους Αγώνες ή ακόμα και με τη ρομαντική εποχή των πρώτων Ολυμπιακών της Σύγχρονης εποχής. Άραγε είναι το Ολυμπιακό κίνημα σε καμπή ; Τα σκάνδαλα που αφορούν χρήση παράνομων ουσιών απο αθλητές και οι οικονομικές σχέσεις με τους χορηγούς αλλοιώνουν το χαρακτήρα του ; 'Η απλά αντανακλούν σε σμίκρυνση την εικόνα του σύγχρονου κόσμου μας ; Ενος κόσμου οπού το χρήμα, οι εταιρίες και οι παράνομες ουσίες είναι πάνω από τους ανθρώπους ;

Ανακαλώντας τις παλιές ημέρες...Μπορεί η αρχαία γνώση να μας βοηθήσει ;

Giorgos — Wed, 28 Nov 2007 21:47:00 +01:00

Πάντα έρχεται μια στιγμή που ανακαλείς στη μνήμη σου τις ρίζες σου προκειμένου να καταλάβεις καλύτερα τον εαυτό σου..ακόμα και όταν είσαι πολίτευμα...Θα μου πείτε οι νεώτερες δημοκρατίες δεν είναι και τόσο μεγάλες - είναι μόλις τριακοσίων χρονών και είναι μικρές αν αναλογιστούμε για πόσους αιώνες κυριαρχούσαν πολιτεύματα μοναρχικά, θεοκρατικά ή αυταρχικά. Όμως γιατί έχουμε την εντύπωση οτι η δημοκρατία στις μέρες μας έχει γίνει λίγο παλιομοδήτικη ; Αν λοιπόν κοιτάξει πίσω στις ρίζες της η δημοκρατία μπορεί να βρεί αρκετές κοινωνίες που την υιοθέτησαν σε πολλές παραλλαγές αλλά τι μπορεί να συγκριθεί με τις παλιές, ένδοξες ημέρες της κοινωνίας που της έδωσε ζωή ; Ιστορικοί και πολιτικοί επιστήμονες διαφωνούν και εξετάζουν τη φύση και τη μορφή της Αθηναικής δημοκρατίας- της πρώτης δημοκρατίας στον πλανήτη μας. Ωστόσο παρά τις διαφωνίες όλοι συμφωνούν σε τρία πράγματα : Η Αθηναική δημοκρατία ήταν η πιό άμεση μορφή δημοκρατίας που υπήρξε, η πιό μακροχρόνια άμεση δημοκρατία που υπήρξε και η μόνη περίπτωση που στον αρχαίο κόσμο μια υπερδύναμη ορθώθηκε μέσα από ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Αν όλοι θεωρούμε τους εαυτούς μας δημοκράτες τότε η Αθήνα είναι η κοιτίδα μας αλλά το ερώτημα είναι ένα στη εποχή μας : Τι μπορεί να μας προσφέρει αυτή η αρχαία γνώση στις σύγχρονες δημοκρατίες και ειδικά σε μας τους Ευρωπαίους στη διαδικασία της ευρωπαικής ενοποίησης ; Ας το συζητήσουμε! Τι πιστεύετε οτι μπορούμε να κάνουμε σήμερα χρησιμοποιώντας τα στοιχεία και τις συνταγές του παρελθόντος ; Τα χρειαζόμαστε ή όχι ;

Δημοψήφισμα : θεσμός άμεσης δημοκρατίας ή εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης ;

Giorgos — Sun, 25 Nov 2007 00:47:00 +01:00

Ο θεσμός του δημοψηφίσματος που χρησιμοποιείται ευρύτατα από διάφορες ομάδες ως ένα μέτρο άμεσης δημοκρατίας και αποτύπωσης της λαικής βούλησης για μια σειρά ζητημάτων είναι ένα θέμα κρίσιμο για τη δημοκρατία. Ωστόσο παρά την φαινομενική θετική λειτουργία που δυνητικά έχει το δημοψήφισμα έχω την αίσθηση οτι περισσότερο λειτουργεί ως εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης από την εκάστοτε εξουσία. Η διαδικασία με την οποία θα τεθεί το δημοψήφισμα και πιο συγκεκριμένα το θέμα και ο τρόπος διατύπωσης της ερώτησης μπορεί να γίνει ένα χρήσιμο εργαλείο από ορισμένες κυβερνήσεις για να εκμαιευθούν αποτελέσματα που είναι προς το συμφέρον τους. Τα δημοψηφίσματα σε Γαλλία και Ολλανδία έστειλαν ένα ηχηρό ΟΧΙ στην Συνταγματική Συνθήκη και εκλήφθηκαν ως μια γνήσια αποτύπωση του λαικού αισθήματος πάνω στο ζήτημα. Ωστόσο εκ των υστέρων φαίνεται πως οι δύο αυτοί λαοί δεν φαίνεται τελικά να είπαν ΟΧΙ στην ίδια τη Συνθήκη όσο σε μια σειρά ζητημάτων εσωτερικής κυρίως πολιτικής. Το δημοψήφισμα λειτούργησε ως ένα μέσο πίεσης και ως μια μορφή έκφρασης της λαικής δυσαρέσκειας προς κάποιες κυβερνητικές επιλογές και όχι στην αξιολόγηση της Συνθήκης καθεαυτής. Η Γαλλία ψήφισε ΟΧΙ στην είσοδο της Τουρκίας, ΟΧΙ στο Σιράκ και από τι φαίνεται οι Ολλανδοί απλά ακολούθησαν καθώς μετά το γαλλικό ΟΧΙ αρκετοί Ολλανδοί επηρρεάστηκαν ως προς τη δική τους απόφαση. Στον αντίποδα, οι Ισπανοί που επικύρωσαν με υψηλό ποσοστό τη Συνταγματική Συνθήκη αν κρίνουμε από τα εκατομμύρια αντίτυπα της Συνθήκης που βρέθηκαν την επόμενη μέρα στα σκουπίδια πιθανώς έδωσαν μια νέα εντολή στην νεοεκλεγείσα κυβέρνηση των Σοσιαλιστών. Στην Ελλάδα το θέμα δημοψηφίσματος έχει ανακινηθεί από αρκετές κοινωνικές ομάδες και πολιτικά κόμματα πάνω στο θέμα της αποδοχής ή όχι μιας σύνθετης ονομασίας που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία σε ότι αφορά το όνομα της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Οι υποστηρικτές της άποψης αυτής θεωρούν ότι η συντριπτική πλειοψηφία θα αρνηθεί το ενδεχόμενο σύνθετης ονομασίας κάτι που κατά τον γράφοντα δεν είναι ούτε θετικό ούτε και βοηθητικό στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής και δεν είμαι και σίγουρος ότι το ΟΧΙ θα είναι για την Μακεδονία ή θα είναι μια συνολική πίεση στην ελληνική κυβέρνηση για τις συνολικές μεταρρυθμίσεις που προωθεί.. Συνεπώς μήπως πρέπει να επανεξετάσουμε τη στάση μας απέναντι στα δημοψηφίσματα και να δούμε με ποιους τρόπους μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε για να αποτυπώσουμε στην πράξη την αληθινή βούληση του κυρίαρχου λαού ;

Καλως ήλθατε !

Giorgos — Sat, 24 Nov 2007 01:19:00 +01:00

Το πρώτο ελληνικό blog είναι γεγονός!

Η ελληνική πρόταση του πιο δυνατού ευρωπαικού cafe και την ομάδα της Αθήνας! Το blog αυτό φιλοδοξεί να γίνει ένας χώρος συζήτησης για ένα θέμα που είναι άμεσα συνδεδεμένο με την δυτική σκέψη : εμβάθυνση της δημοκρατίας - τρόποι ουσιαστικής πολιτικής συμμετοχής με τις νέες τεχνολογίες. Θέλουμε τη σκέψη σας, τον προβληματισμό σας και τις προτάσεις ώστε να κάνουμε την Ευρώπη αλλά και κάθε κράτος μέλος πιο άμεσο, πιο δημοκρατικό. Επίσης κάθε θέμα ελληνικής και ευρωπαικής φύσης είναι καλοδεχούμενο. Στείλτε το μας στα ελληνικά ή τα αγγλικά και θα το δείτε μεταφρασμένο και στην άλλη γλωσσική έκδοση του blog ! Kαλως ήλθατε !