Σε όσους (δεν) έτυχε τις τελευταίες εβδομάδες να επισκεφθούν blogs, ιστοσελίδες ή ομάδες στο facebook και (δεν) βρέθηκαν μέσα στις ηλεκτρονικές συζητήσεις αναφορικά με α) το θέμα της Θάλειας Δραγώνα και β) το θέμα της πολιτογράφησης των νομίμων αλλοδαπών της χώρας, οφείλω να ομολογήσω οτι το θέαμα ήταν απλά φρικτό. Οι συζητήσεις ξεκινούσαν απο την αιματολογική σχέση των Νεοελλήνων με τους ενδόξους προγόνους, την κατωτερότητα των μεταναστών, τα διαβολικά σχέδια των αιωνίων εχθρών της Ελλάδας και τελείωναν συνήθως με ρεσιτάλ ευαισθησίας (στην καλύτερη περίπτωση) ή με οχετούς εναντι όλων εκείνων που διαφωνούν – και που φυσικά είναι πιόνια ή όργανα των σκοτεινών ομάδων εναντίον της Ελλάδος. Tα γκρούπ αυτά είχαν τίτλους πέρα απο το ‘‘οχι στην πολιτογραφηση των αλλοδαπών’’ άλλους πιο...ευφάνταστους, του τύπου ‘ειμαι περήφανος που γεννήθηκα και θα πεθάνω Ελληνας’’, ‘‘Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι’’ κ.α.

Όλα τα παραπάνω συνοδεύονταν με ιστορικές αναφορές απο όλες ανεξαιρέτως τις εποχές του Ελληνικού μεγαλείου αρρηκτα συνδεδεμένες με τον περιούσιο λαό και....με χιλιάδες ορθογραφικά λάθη !!!! Είναι πραγματικά οξύμορο πως όλοι αυτοί οι ... Ελληνώνυμοι ισχυρίζονται οτι αποτελούν συνέχεια βιολογική του Λεωνίδα και του Αριστοτέλη τη στιγμή που δεν μπορούν καν να χρησιμοποιήσουν σωστά, τη γλώσσα των ‘προγόνων’ που επικαλούνται- οι οποίοι πρόγονοι αν τους έβλεπαν ή συνομιλούσαν μαζί τους, δεν νομίζω οτι θα ήθελαν να έχουν καμία σχέση μαζί τους.

Πρίν μερικές μέρες, ένας φίλος ο οποίος είναι ειλικρινά ευαίσθητος σε οτι αφορά τα εθνικά θέματα, μου έστειλε την απάντηση του Μίκη Θεοδωράκη στη Θάλεια Δραγώνα. Μια επιστολή γεμάτη συναισθηματισμούς, αοριστολογίες και ατυχείς χαρακτηρισμούς, αγνοώντας τόσο τα γραπτά της κ.Δραγώνα όσο και βασικό περιεχόμενο της θεωρίας περι εθνικισμού ώς ιστορικού γεγονότος. Δεν θέλω όμως να σταθώ στην επιστολή, όσο στην ίδια την ανάρτηση. Το link με την επιστολή ήταν απο ένα ιστολόγιο στο οποίο ο αναρτών τη δημοσίευση σχολίαζε οτι ο ‘‘Μ.Θεοδωράκης έστειλε επιστολή στη κ.Δραγώνα (και πολύ της είναι)...’’ Σ’ αυτή την μικρή παρένθεση συμπυκνώνεται μια ολόκληρη κοσμοθεωρία. Αυτή η φρασούλα, υποδηλώνει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται την έννοια του ‘δημοσίου διαλόγου’ οι κύριοι αυτοί : πλήρης απαξίωση εκείνου που διαφωνεί με σένα, στο βαθμό που και το να του απαντήσεις και μόνο, αποτελεί είδος...χάρης!

Η βαλκανική επαρχιωτική ταυτότητα της Ελλάδας, φαίνεται απο τον τρόπο που αντιμετωπίζονται όλα τα μείζονα θέματα, απο το Μακεδονικό και την Κύπρο ως το μεταναστευτικό και τα βιβλία ιστορίας : χωρίς ίχνος λογικής σκέψης, με επιχειρηματολογία κατα βάση συναισθηματική και κυρίως με την ανικανότητα να δεις στην πλευρά που διαφωνεί μαζί σου έστω και λίγα ψίγματα αλήθειας και ορθότητας. Όσοι υποστηρίζουν κάτι διαφορετικό απο τις αντιλήψεις των ‘‘ ‘απογόνων’ των θεμελιωτών της δημοκρατίας Περικλή και Κλεισθένη’’ υφίστανται ύβρεις, δυσφήμιση και εξευτελισμό.

Όλα τα παραπάνω, πέρα απο τυπικά συμπτώματα μιας χρεωκοπημένης κοινωνίας, αποτελούν και την περίτρανη απόδειξη οτι η μεταπολιτευτική κρίση της χώρας είναι πρωτίστως ιδεολογική. Δεν είναι δυνατόν η αγάπη για την πατρίδα να αποτελεί προνομιακό πεδίο συγκεκριμένων ομάδων και ανθρώπων και όλοι οσοι διαφωνούν ή υποστηρίζουν μια άλλη άποψη να θεωρούνται ‘εθνικοί μειοδότες’, ‘όργανα ξένων συμφερόντων’ ή οτι άλλο σκεφτούν οι ‘‘κύριοι’’ αυτοί. Αντίστοιχα, δεν μπορεί αίτηματα για κοινωνική αλληλεγγύη και δικαιότερη κοινωνία να μονοπωλούνται απο άλλες αριστερόστροφες ομάδες.

Το να προσεγγισθεί η Ιστορία πιο επιστημονικά δεν σημαίνει οτι αποτελεί ταυτόχρονα και απειλή για την εθνική κυριαρχία. Όπως δίκαια αντέδρασε ο ελληνικός λαός για το ‘συνωστισμό’ στη Σμύρνη, μπορεί και καποια στιγμή να δεχθεί –δίκαια- οτι και οι Ελληνες στρατιώτες βιαιοπράγησαν και λεήλασαν στη Μ.Ασία και αυτό δεν αποτελεί ‘δάκτυλο ξένων συμφερόντων’ μα απλή αναγνώρισης της κτηνώδους φύσης του ανθρώπου στον πόλεμο. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατι με κάνει λιγότερο Έλληνα το να ξέρω θέματα ταμπού της Ιστορίας όπως οτι η Εκκλησία αφόρισε την Επανάσταση, ή οτι στην Αγία Λαύρα ουδέποτε υψώθηκε λάβαρο. Όπως και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν πρέπει να έχουν πολιτικά δικαιώματα οι νόμιμοι μετανάστες σε μια χώρα που ενισχύουν τόσο με την εργασία τους όσο και με τις φορολογικές εισφορές τους. Αυτό δεν σημαίνει οτι συντάσσομαι με την αθρόα λαθρομετανάστευση.

Ο λόγος που διδάσκεται η Ιστορία δεν είναι για να καλλιεργεί μίσος, μα για να μπορούν οι λαοί να καταλαβαίνουν τα λάθη τους. Η Ιστορία αποτελεί την πυξίδα ενος εθνους για να αποφύγει τα λάθη του παρελθόντος στην πορεία του προς το μέλλον.

Σε ένα τραγούδι του αείμνηστου Μάριου Τόκα, με άξονα αναφοράς την Κυπριακή τραγωδία, αναφέρεται διαχρονικά : ‘‘Αν ο λαός μας δεν μπορεί να αντλήσει απ τα δεινά του, τότε του δόθηκε άδικα, μια τέτοια τραγωδία...’’