«Εμείς στα νιάτα μας δεν αφήναμε να μας εκμεταλλευτούν, σηκώναμε το ανάστημα μας και παλεύαμε. Ενώ εσείς σκύβετε το κεφάλι στον καθένα. Η τεχνολογία σας έχει πάρει τα μυαλά, ούτε ενδιαφέρον έχετε για την ζωή, ούτε για την δουλειά, ούτε καν για το σπιτικό σας». Λόγια και φράσεις που όλοι τα έχουμε ξανά και ξανά. Η άποψη μου είναι πως, η αλήθεια κρύβεται κάπου στην μέση, αφού οι νέοι υπάρχουν μορφώνονται και συνεχίζουν να παλεύουν για το αύριο.

Αν ανατρέξουμε στην κοντινή ιστορία θα δούμε γεγονότα που οι νέοι καθοδήγησαν τον κόσμο και τις καταστάσεις για ολοκληρωτικές ανατροπές, όπως η ιστορική μέρα του Πολυτεχνείου. Νέοι όλων των ηλικιών διαδήλωσαν αποφασιστικά, για ένα αύριο που θα πλαισιώνεται με δημοκρατικές αξίες, μακριά από δικτατορικά στερεότυπα. Για ένα αύριο λαμπρό και ελεύθερο! Μια κατάσταση που με μεγάλο ζήλο και αγώνα την κέρδισαν και την κληροδότησαν στις επόμενες γενιές.

Η αρχή μιας καινούργιας εποχής είχε ξεκινήσει σηματοδοτώντας μια περίοδο, με κυβερνήσεις που θα έχουν λαϊκό έρεισμα και την έμπρακτη συμμετοχή του λαού, μέσω της ψήφου. Δημιουργήθηκε ένα σύστημα για αρκετά χρόνια όπου φαινομενικά λειτουργούσε άψογα και κερδοφόρα. Μέσα σε αυτά τα χρόνια δυστυχώς δημιουργήθηκαν αξίες και νοοτροπίες επιβίωσης που με την σειρά τους κληροδοτήθηκαν ή υιοθετήθηκαν σχεδόν από τον καθένα μας.

Μέχρι και σήμερα, οι γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους με πρώτο,ορθό μέλημα, την επιβίωση τους. Ομως,με κίνητρα και προϋποθέσεις που πολλές φορές, δεν ευνοούν το σύνολο μέσα από την ατομική συνεισφορά αλλά το ατομικό συμφέρον μέσα από την κοινωνική συνεισφορά. Συμφέρον που επιδιώκεται μέσα από τις κυβερνητικές ¨πληγές¨ των κυβερνήσεων για κατάληψη κάποιας δημόσιας θέσης. Το αποτέλεσμα αυτής της μακρόχρονης διαδικασίας από τους περισσότερους είναι ο πλήρης εξευτελισμός του πολιτικού, της δημόσιας τάξης και του ίδιου του πολίτη. Θύματα όλης αυτής της νοοτροπίας είναι μόνο οι νέοι,οπου αποδυναμωμένοι από την ασφυκτική πίεση της κοινωνίας για επιβίωση, οδηγούνται να υιοθετούν και να εκπληρώνουν τα πρωταρχικά κίνητρα των γονέων τους.

Όσοι δυστυχώς, δεν μπορέσουν να γευτούν τις ¨κυβερνητικές ανέσεις¨ αναγκαστικά καταλήγουν στον ιδιωτικό τομέα, που και εκείνος είχε τις ¨χρυσές εποχές¨ του σε σύγκριση με το σήμερα. Εποχές που θυμίζουν ¨όνειρα θερινής νυχτός¨, αφού το τοτε εργατικό δυναμικό διεκδίκησε με μια σειρά αγώνων δικαιώματα και απολαβές που τους άρμοζε. Μια εποχή ανάπτυξης που και αυτή παραδόθηκε από τις ίδιες ¨γενιές¨ που την κορύφωσαν, εν μέσω της λογικής, ξανά, του ατομικού συμφέροντος, μέσω της ψήφου.

Η σημερινή εικόνα είναι πλήρως αλλαγμένη από το χθες. Η οικονομική ύφεση έχει παγώσει ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, με αποτέλεσμα οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ να έχουν σπάσει ρεκόρ! Οι καταστάσεις πλέον χρειάζονται δραστικά μέτρα και κινητοποιήσεις από όλους και ειδικά από τους νέους. Μαζικές κινητοποιήσεις νέων που δεν έχουν έρθει, με αποτέλεσμα οι κακές γλώσσες να οργιάζουν. Ποιός όμως φταίει για την αδράνεια που επιδεικνύουν οι νέοι;

Ο εκμεταλλευόμενος ή κατευθυνόμενος νέος, θεωρείται υποχρέωση του να επαναστατήσει, ενώ τα πράγματα βαδίζουν σε πιο ¨βαθιά νερά¨! Είναι κάτι που πρέπει να γίνει δίνοντας οι προγενέστεροι την ¨σκυτάλη¨. Έξυπνα και μορφωμένα μυαλά ευτυχώς έχουμε και θα συνεχίσουμε να έχουμε απλά επιβάλλεται να αφήσουμε να εκφραστούν δίνοντας συγχρόνως την πλήρη ελευθερία από τα στεγανά που έθρεψαν τις προηγούμενες γενιές.